داستان های کوتاه ۵۵ کلمه ای
(( دوران دانشجویی بود و موقع امتحانات.
نصف شب توی حیاط خوابگاه قدم می زدم که چشمم به یه پاکت سیگار افتاد.
هوس کردم برای اولین بار امتحان کنم ، بنابراین رفتم پی آتیش.
اما مگه کبریت گیر می اومد. نه اتاق، نه آشپزخونه، ... بچه هام همه خواب بودن، ای لعنت تو این زندگی خوابگاه !!!
...
آره نوه ی عزیزم ، و این بود راز سلامتی و طول عمر بابابزرگت. ))
هادی بنائی
جسد آلفرد را کنار گربه اش پیدا کردند.
آلفرد گربه اش را خیلی دوست داشت.
آلفرد هر روز ، سهمیه شیرش را جلوی گربه اش می گذاشت – اگر چه گربه بیچاره چیزی نمی خورد- .
آلفرد ساعت ها پیش گربه اش می نشست ، برایش آواز می خواند ، نوازشش می کرد و حتی می بوسیدش.
...
بقیه زندانی ها به یاد دارند که آلفرد ، این گربه را سال ها پیش روی دیوار سلولش نقاشی کرده بود.
هادی بنائی
- حالا می خوای چیکار کنی؟
- نمی دونم، دیگه مغزم کار نمی کنه.
- اما حتما یه راه فراری هست ، بیشتر فکر کن.
- نه. همه راه ها رو امتحان کردم، فایده ای نداشت. بهتره از کسی کمک بگیرم.
- من که رفتم بخوابم.
- الو ! سلام مصطفی، بیداری ؟ ببین، من مرحله چهارم این بازی رو بلد نیستم رد کنم. تو میدونی باید چیکار کنم ؟!
هادی بنائی
لری گفت: "ماما ، به آن نی نی نگاه کن."
جیم گفت: "چه هیکلی!"
"چه برنزه شده!"
"وای خدا ! چقدر دوست دارم این ها را با لباس شنا ببینم."
پسرک آفتاب سوخته ای که در آن نزدیکی دراز کشیده بود گفت: "جری گوش کن ببین آن دو تا پیر خیکی چه می گویند."
"فکر کنم بیکارند ... چیزی ندارند جز این که بگویند – اوه مامان، تیم ، راستی نمی خواهی آن نی نی را نگاه کنی."
392 روز بود که درخت بید ، درخت سپیدار رو می شناخت.
سپیدار همه باغ رو دوست داشت ولی بید فقط اونو .
اما گفتنش به سپیدار کار سختی بود .
بید هر روز خمیده تر می شد ، تا اینکه تصمیم گرفت باغ رو برای همیشه ترک کنه!
اما معلوم نیست سپیدار چی بهش گفت که دوباره اونو موندگار کرد.
شاید بهش گفته : " مواظب خودت باش، بچه! "
بید حالا همه رو دوست داره.
هادي بنائي
سپیده ی صبح ، هر روز ، مهربانانه ، همه درخت ها و گل های باغ رو طراوت می داد.
بوته خاری اما احساس می کرد از این محبت بی نصیبه.
یه روز صبح خار دید که یک گل زیبا رو سرش رشد کرده.
سپیده مثل هر روز دمیده بود، اما خار اون روز خوشحال ترین گل باغ بود. اون خودشو تو دل سپیده ی صبح احساس می کرد.
هادي بنائي
" نیمای عزیزم، سلام. حالت چطور است؟
من و مادرت خوب هستیم و ملالی نیست جز دوری تو.
پسرم، من و مادرت با هم صحبت کردیم و به این نتیجه رسیدیم
که در مورد تو اشتباه فکر کرده بودیم و معذرت می خواهیم.
بنابراین لطف کن، کامپیوترت را خاموش کن و بیا پایین
تا کنار هم شام بخوریم . 
قربان تو – پدرت "
هادي بنائي
مرد یهو متوجه یه چیز براق روی آب شد !
خدای من، یک چراغ جادو و این یعنی نجات از این جزیره لعنتی.
با خوشحالی چراغ رو گرفت و غولشو فراخوند:
- ارباب، آماده فراهم کردن سه درخواست شمام.
مرد با هیجان گفت:
- کاغذ، بطری و چوب پنبه لطفاً !!!
...آخ
...
نتیجه داستان : هرگز گرفتن قلم از غول یادتون نره !
هادي بنائي
مرد شصت و چهار ساله ای رو می شناختم که خیلی متمول بود. از اون هایی که فکر می کرد همه چی رو با پول می شه خرید.
بیچاره از دختر همسایه خوشش می اومد.
دختر ، بیست سال داشت، دانشگاه می رفت و کتاب زیاد می خوند.
روزی که مرد به خواستگاری رفت، قیافش خنده دار بود.
البته دختر بلافاصله قبول کرد و اونا ازدواج کردند.
هادي بنائي
چشماشو که باز کرد ، داداشش رو با یه روزنامه گنده بالا سرش دید.
- پاشو خرس تنبل ، قبول شدی.
- جون من ! اما هنوز یه هفته نیست کنکور دادم !
- دیگه ... .
خودشو از تخت انداخت پائین تا بفهمه قضیه چیه. اما زمینی در کار نبود و افتاد ، سقوط کرد ، اینقدر رفت پائین که به ابرها رسید ... .
- هادی ، پاشو مادر جون ، پاشو ظهره !
هادي بنائي
من مورچه ای بودم ، خسته .
می خواستم خودکشی کنم ، اما در دنیای مورچه ها خودکشی سخت است .
تلاش هایم بی فایده بودند . آرزو می کردم انسان بودم .
یک روز صبح که از خواب برخاستم ، متوجه شدم که تبدیل به یک انسان شده ام .خوشحال بودم ، چون می توانستم خودم را راحت بکشم و اکنون بیست سال است که آن را به تعویق می اندازم .
سیاوش جهاندار
دیگر او را یارای ماندن نبود.
باید می رفت و احیای جان می نمود.
رستم دست ها را به آسمان برد و از پروردگار خویش یاری جست.
سپس دوال کمر محکم کرد و دلیرانه عزم انجام کار خویش نمود ...
اما قبل از این که بخواد موضوع مرخصی اش رو با رئیس در میون بذاره، رئیس داد زد : آقا رستم، دو تا چای دیگه!
هادی بنائی
امیر و پیام - دانشجویای سال آخر کامپیوتر - توی راهروی دانشکده، جلوی بوفه نشسته بودند:
- امیر ! اینو ببین.
- نوچ ، زیادی لاغره.
- خوب اون یکی چی ؟ اونی که مانتوی آبی تنشه ؟
- نوچ ، دماغش خیلی گنده است.
در همین حین صدای دو دختری که از کنارشون گذشتن توجه شون رو جلب کرد:
- نوج ، کچله بابا ! تازه رشته کامپیوترم می خونه.
هادی بنائی
یک ماموت بزرگ و هیبت انگیز که خرطومش رو به سمت آسمون گرفته بود و بدنش رو به چپ و راست تکون می داد.
مرد جوون وقتی نگاه من به حیوون رو دید، پیرهنش رو پوشید و گفت :
- امری داشتید؟!
- نه، فقط ... ، عکس قشنگی روی تی شرتت بود، می تونم بپرسم از کجا خریدیش؟
هادی بنائی
هیچ کداممان حواسش جمع نبود .
او ناگهان از داخل کوچه بیرون آمد و روبرویم قرار گرفت ! هر دو خشکمان زد.
در چشمانش خیره شدم و او نیز بی پروا مرا می نگریست.
لحظاتی گذشت و من هنوز نگاهش می کردم : سفید ، زیبا ، دوست داشتنی
به خود جرات دادم تا نزدیکش شوم ، اما ...
یهو چنگ انداخت و در رفت ، گربه خپل !
هادی بنائی
زن : عزیزم ، من تا یه ساعت دیگه اونجام ... گوشی دستت باشه ، پشت خطی دارم!
تق.
شوهر: الو ، من توی جلسه ام ... معلوم نیست کی برگردم !
زن: باشه ، تا برمی گردی منم میرم خونه خواهرم !
تق.
شوهر: عزیزم ، قهوه یا چایی؟ ... می دونی؟ از سادگی و صداقت شما زن ها خوشم می آد! ... گارسون؟
تق.
زن: الو عزیزم ، هنوز پشت خطی؟ ... گفتی کدوم خیابون؟
هادی بنائی
مادرم اصرار داره زن بگیر، حقم داره.
اما من هم دلایل محکم خودم رو دارم. همین طور بی منطق که نمی شه رفت زن گرفت.
چه فایده که مادرم دغدغه های اساسی جوان امروز رو درک نمی کنه ...
من قطار سواری رو خیلی دوست دارم، اگه زن بگیرم دیگه هیچ وقت نمی تونم کنار پنجره بشینم،
اما چه فایده که مادرم ...
هادی بنائی
پاکشان به رخت کن من آمد. استیو ریق ماستی با صورت پر از جوش.
اهوک! لابد آمده از من بخواهد که با او برقصم. آخرین فرصت.
بهتر از این است ک مثل جنی باشم.
نفس عمیق. " سلام استیو."
" سلام سو."
" از من چیزی می خواستی؟"
حتی جوش های صورتش هم سرخ شد.
" نمی دانم ... راستی تو شماره جنی را داری؟ "
جوی جولی سنت
ما سه نفر بودیم . من و اون و اون یکی دیگه .
ما کارهای عجیب و غریبی انجام می دادیم . مثلا می تونستیم توپ را محکم شوت کنیم و یا رنگ ها را تشخیص دهیم . شاید باورتون نشه ، حتی ما می تونستیم گوشت بخوریم و یا اینکه روی دو تا پاهامون بایستیم .
آره ، ما ، سه تا شتر واقعا استثنایی بودیم .
سیاوش جهاندار
با احترام، دو داستان زیر را به دو خواهر گلم ، تقدیم می کنم:
(( دشمن به پشت خطوط ما رسیده بود و هر لحظه نزدیک تر می شد.
من و تنها سرباز گردان، نمی دونستیم اونا چند نفرند یا چقدر مهمات دارند ... .
ما باید از خاکمون دفاع می کردیم
اما قبلش ! انفجار وحشتناکی همه جا رو تاریک کرد ... .))
- خانم ها و آقایان، به علت قطعی برق سالن، اجرای ادامه نمایش امکان پذیر نمی باشد، لطفا ... !
هادی بنائی
ن : عجب پسر خوبی بود.
س: از این کارش خوشم اومد.
ن : آره ، اینکه رفتیم تئاتر ایده جالبی بود ، اونم شب تولدش .
س: اگه می شد از خوشحالی بغلش می کردم ... !
ن : خوب حالا ... ، شام رو چیکارش کنیم؟
س: مثلا دعوتمون کرده بود شام بخوریم !
ن : آره ، کلا یادش رفت بهمون شام بده ، اونم شب تولدش .
س: از این کارش خوشم نیومد.
ن : عجب پسر بدی بود.
هادی بنائی
احمد جوان متدین و متعصبی بود . اما دخترک تمام فکر و ذکرش را ربوده بود.
دلش می خواست به دیدار دخترک برود، اما می ترسید مرتکب گناه شود.
بالاخره به این نتیجه رسید که استخاره کند.
وقتی جواب استخاره بد آمد، تصمیم گرفت فکر دخترک را از سرش بیرون کند.
.... احمد، فردای آن روز دوباره استخاره کرد.
هادی بنائی
- همین امشب بهش بگو
- آخه چی بگم؟ هنوز یه هفته نیست که می شناسمش!
- خوب بهتر، زودتر قال قضیه کنده می شه
- ببین، شاید نیاز باشه بیشتر روش فکر کنم.
- مگه نگفتی دوستش داری؟
- چرا . ولی آخه ...
- دیگه آخه نداره .
زنگ به صدا در می آید . مرد رو از آینه برمی گرداند و با هیجان به سمت در می رود
هادی بنائی
سقوط وحشتناکی داشتیم. هواپیما تیکه تیکه شده بود و داشت می سوخت.
من خوشحال از اینکه سالم موندم، فوراً با موبایلم شماره پلیس رو گرفتم تا کمک بخوام. در همین حال متوجه پیرمردی شدم که سخت، بهم می خندید.
با عصبانیت به سمتش رفتم که ... خدای من ، ازش رد شدم !
...
اون قبل از من فهمیده بود که همه ما مُردیم.
هادی بنائی
توی اتوبوس واحد، وقتی کنارم نشست، فهمیدم یارو دیوونه است.
وسطای راه یهو نیشگونم گرفت:
- مرض داری؟
- نه، تو چی؟
- منم نه.
- بریم بخریم؟
... کلی با همدیگه خندیدیم و تا آخرخط جفتمون پیاده نشدیم.
بعدها که داداشم اومد تیمارستان عیادتم، ازش شنیدم که توی همون خط ، با یه دیوونه سرنیشگون گرفتن، دعواش گرفته!
هادی بنائی
" آقای قاضی!
شوهرم مرد خوبی بود.
فقط دروغ زیاد می گفت. شاید به این خاطر که نمی خواست جلوی بقیه کم بیاره.
تو مهمونی دیشب، اونقدر از سفرهای خارج از کشورمون گفت که خودمم داشت باورم می شد. مثلاً از سالگرد ازدواجمون یاد کرد که زیر برج ایفل جشن گرفته بودیم.
واقعاً ازش خسته شده بودم.
البته مرد خوبی بود، ... کاش نمی کشتمش !"
هادی بنائی
در گوش او گفت: " پنجاه و پنج"
" پنجاه و پنج مایل در ساعت؟ "
" نه، کلمه! همه اش همین را داریم! عجله کن! لطفاً ! "
عرق از پس کله اش شره کرد، محکم تر به پدال گاز فشار آورد.
" اما ... خیلی چیزها هست که می خواهم بگویم! خیلی چیزها که گفته نشده! "
زیر لبی گفت: " ده! "
" ده؟ "
" شش "
با من ازدواج می کنی؟
" بله ! "
سیلویا ریچ مان
مرد ریزه اندام داد زد: "روی چمن راه نرو! "
مرد گنده جواب داد : " برو بابا، سبزه که چیزی حس نمی کند."
مرد ریزه اندام به او توپید: "باید مراقب باشی، زیباست اما شکننده."
مرد گنده راهش را کشید و رفت: "هر چه می خواهد باشد."
چند سال بعد، هر دو رفته بودند.
اما چمن گورستان بر قبر هر دو یکسان روییده بود.
استیون مک لئود
دوباره نگام تو چشماش افتاد و باز هم شک و تردید اومد سراغم.
گفتن یا نگفتن؟ همیشه این واسم مسئله بوده و هست. اونی که می بینم واقعیته یا ساخته ذهنم؟
... زود باش، نباید مثل قبل بشه : " این فلسفه نیست، عاشقت شدم."
دوباره نگاه ها گره خورد و اون خندید. اونقدر بلند که صدای شکستن قلبمو نشنید.
امین بنائی
